Mutlu bir hafta dileyerek başlıyorum sizlere,her ne kadar ben keyifsiz olsamda....
Canım yani keyfim yok diye başkalarına mutluluk dilemeyeyimmi? Olmaz tabiiii....Evde boykot yaptım hafta sonu...İş bırakma eylemi....Kerem gitdiği her odayı savaş alanına çevirdiğinden arkasından koşup toplamaktan bıktım...Temizlik,yemek,Keremdi,kreşdi,kızlardı derken kendimi kaybettim yahu...Eeee birde takdir yerine tekdir alınca bizim beyden yeter dedim ve hayatımda ilk defa bu kadar dağınık oldum,yere düşeni toplamadım,Kerem dağıttı ben bastım geçtim...İnanamadı kızlar hayretle baktılar suratıma...Sebanur ki dağınıktır hep bağırttırır beni ,topla topla diye..."Aman anne bu senmisin "dedi ve bir iki saat sonra "Sinirlerim bozuldu anne meğer ben nasıl dağınıkmışım, umursuzmuşum" diye feryat etti..."İkimizde bir olduk dedim Sebanur, boşver gel otur tv izleyelim " gözleri fal taşı gibi açıldı....Anne lütfen eskiye dön diye yalvardı...Ama kararlıyım... Meğer ne güzel şeymiş rahat,sorumsuzca yaşamak,düşeni ayağınla ittirmek,temizlik uğruna sinirlerini harap etmemek....Mutfakta ufak tefek şeyler yapıp karnını doyurmak...(Mecburen çorba yaptım artık Kerem için)....Evdekiler şaşkın,büyük kızım Tuğçenur anne gömleklerim diye soruyor,yok yıkamadım...Anne neden?...Öyle işte!!!
2 günü böyle geçirdim,bol bol elişi yaptım bu arada....En çok sevdiğim işi yani,tv izledim aylardır izlemediğim gibi...Zaten Kerem hep Sherek izlediğinden açtırmıyordu tv yi...Sürekli dvd ve Sherek her cd si mevcut,her yerde yeşil dev adamı görür olduk....Ama oda pek takmadı tv yi açmama...memnundu hayatından istediği gibi döktü,dökme demedim,ohhhh.....
Tabi malum pazartesi işe başladık ve ben en ufak silme süpürme işi yapmadım,her hafta kökten kaldırdığım evi....İçim rahat dediğime bakmayın,hop hop hopluyorum...keşke bugün herkes evde yokken işe gitmesemde bir güzel silip süpürsem diye geçti içimden ama imkansız ...Neyse büyük kızım sakın yapmayın dememe rağmen, bulaşık makinasını çalıştırdı,çamaşır makinasında gömleklerini yıkadı,iş başa düştü...Aslında o yardımcı olurdu bana ama bu sene ünv. sınavına hazırlanıyor, ancak yetişiyor ,çok yoruluyor....Bakalım eylemim ne kadar sürecek...Sanırım bu akşam eve gidince elektrik süpürgesi gibi yapışacağım ortalığa,huyum titiz,ufak birşey düşse halının üzerine huylanırım hemen,yoksa şu an bile pis değil ev...Alışkanlıklar var,kendi ellerimle yapacağım oh mis gibi ki içim rahat etsin....Laf aramızda ilk defa pijamalarımı fırlattım ve toplamadan çekmeceye koymadan işe geldim,nasıl batıyor bana şu an ama inadım inat,kime sitem ediyorsam?....En çok bizim beye tabiii ama bu durum fazla süremez kişiliğime aykırı.....
Sherek dedim nerelere geldim,hayat hikayemi yazmadığım kaldı ki ara ara yazıyorum ama içimi döktüm sizlere....Belkide bazılarınıza dil oldum ,kalem oldum ne dersiniz?
01.12.2008 de başlayan blog serüvenim 1 yılı aşmış ve ben unutup geçmişim ta 14 gün...Bugün 14.12.2009 ......nasıl memnunum bu serüvenden ,nasıl keyif alıyorum benim herşeyim,dert ortağım.....Hepinizi çok seviyorum,iyiki varsınız ve iyiki ben bu serüvene katıldım.....