GÜNAYDIN ARKADAŞLAR!!!
Mutlu bir hafta geçirmenizi dileyerek başlamak istiyorum bugünkü yazıma...
Eyüp Sabri TUNCER 'in Kadınlar Günü kampanyasına katılarak çikolata-vanilya kokulu oda parfümü sipariş ettiğimde gelecek olan hediye setimide çikolata-vanilya kokulu tercih etmiştim....Burada yayınladığım ürünlerimi çok beğendim...İlk defa vanilya kokusunu bu kadar çok beğendim ve hayran oldum...İnanılmaz rahatlatıcı ve ruha hitap eden bir koku...Hal böyle olunca biraz araştırayım dedim ve netten aldığım bilgileri aşağıya döktüm....Meğer bizim bildiğimiz vanilya,masum görünüşlü vanilya afrodizyak etkisiyle aşkın masum çocuğuymuş... Ruhu dinlendiren,sakinleştiren bir koku...paylaşayım istedim sizlerle hani bilginiz olsun!!! Vanilya, sarmaşık şeklinde büyüyen ve tam da pastacı kreması renginde minik çiçekleri olan bir tür orkidenin, muzip ve biraz da muzur meyvesi. Ana kucağı, Meksika’nın Vera Cruz bölgesindeki Totonaco yöresi. Totonaco’lular, cennetten düşen iki aşığın toprağa değdikleri yerde dökülen kan damlalarından bir sarmaşık çıktığına ve vanilyanın bu aşıkların çocuğu olduğuna inanıyorlar. O yüzden vanilya çubukları, ancak aşka ve sevgiye doymanın vereceği o huzur ve mutluluğun kokusunu yayıyor etrafına.
Aztek hükümdarı Montezuma, Totonaco’yu ele geçirdiğinde vanilyanın büyüsüne kapılıyor ve ona kara çiçek adını veriyor. Aztekler, bir başka kara günah olan çikolata içeceklerini artık vanilya ile kokulandırıyorlar. Güney Amerika’nın İspanyol fatihi Herman Cortez, Aztek topraklarına ünlü “Quetzalcóatl” efsanesindeki beyaz tenli tanrı gibi ayak bastığında, vanilya ile çoşkulandırılmış günahkar çikolatayı, ona altın kupalarla sunuyorlar. Cortez de vanilya-çikolata ikilisinin cezbesine kapılıyor ve bu tutkuyu tüm Avrupa’ya bulaştırıyor.
Aşka ve hazza düşkün Fransızlar vanilyaya özel bir ilgi duyuyorlar. İklimini Totonaco’ya benzettikleri tropik kolonilerinde, bu bitkiyi yetiştirmeye karar veriyorlar. Sarmaşığın filizleri, tıpkı aşkın fısıltıları gibi boy veriyor toprakta ve tutunabileceği, sokulabileceği dallara sarılarak yükseliyorlar. Koyu yeşil, parlak ve hafifçe etli yapraklar da fışkırıyor sarmaşığın gövdesinden ve o narin, tatlı, sarı-bej orkidecikler arz-ı endam ediyorlar vakit tamam olduğunda… Ama yeşile filizlenip, güneşin tatlı dokunuşları altında olgunlaşarak kahverengine dönmesi ve dünyaya aşkın büyülü kokusunu yayması beklenen o kutsal sarkıtlar, bir türlü doğmak bilmiyorlar.
Yegane zenginliklerini kendilerinden çalıp götürmek isteyen Fransız’ların yaşadığı bu hezimeti duyan Totonaco’lular kıs kıs gülüp, Cortez’in Laneti diyorlar. Vanilya'nın sırrı çözülene kadar, Tam 300 yıl boyunca Totonaco, aşkın meyvesini üreten ve tüm dünyaya satan tek yer olmaya devam ediyor.
Uzun gözlemler sonunda bir botanikçi çözüyor işin sırrını. Meğer kendini sunmak için gerçek aşığını bekleyen bir kadın gibi tıpkı, o narin orkidecikler de açılmalarından sonra 12 saat içerisinde, sadece Meksika’da yaşayan Melipona isminde bir arının iğnesinin kendilerine değip döllemesini beklerlermiş usul usul. Yoksa küsüp kalır ve vermezlermiş meyvelerini. Aşk sarmaşığını çalıp kendilerine saklamaya çalışanlar, soğuk, verimsiz bir kadın bulurmuş karşılarında. Aşığın o büyülü dokunuşu olmadıkça, dünya aşkın çocuğundan ve onun aşk mutluluğu, ana kucağı, bebek masumiyeti gibi tatlı ve huzur verici kokusundan mahrum kalırmış.
Şimdilerde vanilya, sadece ekvator kuşağının yirmi derece altı ve üstündeki yerlerde yetiştiriliyor. Minik sarı-bej orkideler, çiçek açtıklarından sonra 12 saat içinde genç kızlar tarafından bir iğne yardımıyla tek tek elle dölleniyorlar. Aşkın suni döllenmeyle hayata gelmiş çocukları yani şimdilerde kokusuyla büyülendiklerimiz…
Ama vanilya sarmaşığı yine aynı mağrur kadın. Aynı anda açmıyor bütün çiçeklerini, tek tek yavaş yavaş ve birbirinden çok farklı zamanlarda açıyor. Hepsinin değil sadece sınırlı sayıda çiçeğin döllenmesi gerekiyor. Yoksa, tıpkı aşka değil şehvete soyunan ve sayısız birleşmenin arkasından tükenmiş, yıpranmış, ruhundan birşeyler eksilmişcesine yalnız ve yoksun kalan insanlar gibi, vanilya sarmaşıkları da, böceklenmeye, bozulmaya ve meyvelerinin kalitesini düşürmeye başlıyorlar. Aşkla, sabırla, özenle, seçerek döllenmeleri, severek, koruyarak, güneşin altında özlenerek büyütülmeleri gerekiyor vanilya çubuklarının. Hem de ne kadar biliyor musunuz? Tıpkı ana rahminde büyüyen bir bebek gibi tam 9 ay! Yoksa verdikleri kokuda birşeyler eksik kalıyor…
Vanilyanın adını İspanyollar vermiş. Anlamı; Kılıç Kını… Vanilya çubuğunun şekli hakikaten benziyor kılıca. Gelgelelim kokusu, kılıcını elinden bıraktırıp, kınına geri koyduruyor adamın. Durduruyor, otutturuyor, gevşetiyor, sokulganlaştırıp, tatlılaştırıyor tüm sertlikleri. Bir kının, kılıcını, bir kadının sıcak ve yumuşak kadınlığıyla aşığının erkekliğini, bir rahimin sakladığı cenini, bir ananın ağlayan çocuğunu sarıp sarmalaması, rahatlatması, huzura kavuşturması gibi, vanilyanın kokusu da ruhumuzun sevgiye susayan her yerini usul usul iyileştiriyor. Vanilyanın özünü alıp, kullanılabilir bir kokuya dönüştürmek de, çok özen ve zahmet isteyen bir süreç. Soğuk presle ve yavaş yavaş yapılmadığı zaman istenen kalite elde edilmiyor. Yalanı, sahtesi yokmu vanilya diye yediğimiz şeylerin? Olmaz mı… Vanilin diye piyasada satılan birçok toz aslında yapay vanilya esansı ile kokulandırılmış.
Gerçek vanilya kokusu duymak istiyorsanız gidin bir aktara ve vanilya çubuğu alın. O koyu kahve, parlak, yağlı liflerini okşayın. Ortasından kesip, içindeki dokuya dilinizi değdirin ve gerçek tadını alın. Yine sevgi dolu, yine tatlı bir bulut gibi sarıp sarmalayan ama daha topraksı daha odunsu daha baharatlı rayihasının keyfini çıkarın.
Demem o ki, aşkın o saf çocuğu ile birebir tanışın. Alın birkaç tane, o tatlı kokusunu kaybetmeyeceği, sağlam kapaklı bir kavanozun içinde özenle saklayın. Çekilmiş kahvenizi koyduğunuz kutunun içine bırakın bir çubuk. Bir tanesini gardrobunuzun köşesine gizleyin. Yaptığınız keklerin, sütlaçların, muhallebilerin içine kıyın ince ince. Ve mutlaka ama mutlaka, vücudunuza kullanacağınız bakım yağlarının içine daldırın. Bırakın beklesin, salsın o venüsten gelen iksirini yağın içine. Sürdükçe size kadınlığınızı, yumuşaklığınızı, tatlılığınızı hatırlatsın. Eh tabii sizi koklayana da..!!!
SÖZÜM TÜM KADINLARA!!!
Kaç gündür kız jilesi araştırıyorum ....Yukarıdaki kolajı netten aldığım resimlerden oluşturdum...
Taaaa uzaklardan bir posta geldi bugün mis gibi dostlukkokan,arkadaşlık kokan.....
Küçük kızım Sebanurun mutfak maceraları bitmiyor devamı gelsin dedik geldi....Çok hoşuna gidiyor mutfakta uğraşmak birşeyler yapmak....Çok nefis bir poğaça yapmıştı dün,inanın harikaydı....Laptop her daim mutfaktadır zaten tezgahın üzerinde ....Sebanur açmış nete girip tariflere bakarak yapmış ama bu arada bana sitem ediyor;"anne senin blogunda basit tarifler yok" diye....Mesela geçen gün şehriyeli pirinç pilavını aramış yok bende ...hakikaten tam bir yemek blogunda olmalı her tarif.Ama benimki sadece yemek değil hayatımdan ve mutfağımdan esintiler...Belki Sebanur ileride oluşturur sadece yemek olarak...
Bu tabağı afiyetle yedik bitirdik...Ablası aferin ben yapamazdım bravo deyince daha bir gururlandı.....Ablamız bu sene müthiş bir maratonda sınava az bir zaman zaman kaldı...
Parfüm-losyon ve el kreminden oluşan hediye setimde çok güzel....
Kuru Kayısı her daim evimizde bulunur....Kuru olarak pek tüketmeyiz ama kompostosuna bayılırız....Yöresel lezzetimiz KASEFE de bundan yapılır...Kompostoyu yaparken özellikle mayhoş lezzeti olan kayısıyı tercih ederim ve dondurucudan bir avuç da kızılcık ilave ederim...
Hamur yoğruldu,bezelere ayrıldı....
Keremcik giderek oyuncaklara daha çok ilgi göstermeye oyunlar kurmaya başladı...
.JPG)
.jpg)
